Twee kwaden, geen keus

by • December 13, 2012 • CoolComments (2)1953

Volgens sommigen vergaat de wereld dit jaar. Wat zeg ik, nog een week en we zijn niet meer. Volgens diezelfde sommigen dan. Aan de ene kant word ik er een beetje bang van. Stel dat het eens écht zo is? Dat we deze kerst niet meer gaan halen? Zitten we dan, met onze opgetuigde boom en to-do-lijstjes met daarop alles dat nog per se moet. Kersdiner, kerstcadeautjes, oliebollen bakken, vrienden uitnodigen, outfits bij elkaar zoeken en ga zo maar door. Ik kan me er echter nog weinig bij voorstellen. Wat gebeurt er dan: een grote meteoriet die inslaat en dan: boem? Alles weg?

Op zich wel een effectieve manier om een einde te maken aan een inmiddels verrot zooitje ongeregeld bij elkaar. Ja! Ik bedoel kom op, grensrechters worden doodgetrapt door kinderen, andere kinderen plegen zelfmoord omdat ze gepest werden, weer andere kinderen kampen met meer psychische problemen dan u en ik kunnen opnoemen, politici liegen (of is dat gewoon een pleonasme?) in de sport is nog weinig echt, de armoede in Nederland ‘ viert’ hoogtij, afijn, ook hier kan ik nog wel even doorgaan. Mijn kinderen zitten in een fase dat ze langzamerhand beginnen te begrijpen dat we niet écht leven in de wereld van K3, de Teletubbies en Woezel & Pip. De oudste weet nog nog maar nét dat Sinterklaas niet echt bestaat. Dat is ook zoiets, ook ik heb me natuurlijk wel eens afgevraagd of het opvoedkundig gezien nou wel zo verstandig is je kind eerst in iets te laten geloven om vervolgens te zeggen dat het één grote leugen is. Maar onmiddellijk daarachteraan denk ik: ach, dat is traditie, ik heb het zelf ook meegemaakt en heb er geen trauma van opgelopen. Dat wil zeggen, ik heb er nog geen professionele zielenknijper op los gelaten, maar ik ga er van uit dat een dergelijk trauma bij mij nooit zal worden geconstateerd.

Maar eerlijk is eerlijk, dit is wel het laatste waar ik me druk over maak. Het gaat me meer om de sfeer in het algemeen. Ik mijd soms bewust de kranten en het nieuws, gewoon omdat ik niet wil lezen, horen en zien hoe ziek van geest sommige mensen vandaag de dag zijn.

Stel, die meteoriet komt er niet. Dan gaan we gezellig zo door met z’n allen. En dan? Wordt het nog erger? Kan dat dan?
Kom maar op met die genadeklap, want misschien vind ik het op deze manier doorgaan nog wel een veel enger idee dan het mogelijke einde op 21 december dit jaar.

Voor het geval het toch een miscalculatie blijkt te zijn, meld ik me na 21 december weer. En anders… nou ja, niet.

Pin It

Related Posts

2 Responses to Twee kwaden, geen keus

  1. Mieke Schepens says:

    Ik schiet gewoon in een lach, terwijl ik dit lees…..WTF… een dag niet gelachen is een dag niet geleefd !!

  2. Haha goed geschreven collega!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *