Ingezonden Column: Telefoonterreur

by • January 29, 2013 • CoolComments (0)1201

telefoonterreurHeerlijk vind ik het om iemand telefonisch in het ootje te nemen. “Hallo met van Duivenboode.” “Goedemorgen meneer, U spreekt met Klaas Veerman van Vluchtelingenwerk Nederland. Ik sta momenteel op Schiphol, maar zou u ze nou op komen halen of moeten we ze brengen?” Huh, wat bedoelt u, vraagt Meneer van Duivenboode dan. “U bent toch van Duivenboode, Zwenkgras 167 te Borculo?” Ja, dat klopt prevelt Meneer van Duivenboode. “Ik sta hier op Schiphol met 4 asielzoekers, 2 uit Oeganda, 1 uit Schotland en 1 uit Iran en u had zich opgegeven als gastgezin. Nu weet ik niet wat de afspraak was, of u ze zou komen halen of wij ze moeten brengen.” Meneer van Duivenboode weet natuurlijk nergens van en het duurt dan meestal niet lang voor zo’n persoon woest de telefoon neergooit. Als je in zo’n geval terugbelt neemt zo’n iemand steevast op met “ALS U NOG 1 KEER BELT, BEL IK DE POLITIE”. Laat je dan niet van de wijs brengen en ga stug door. “We brengen ze wel, kunt u even zorgen voor vier uitsmijtertjes, ze gieren namelijk van de honger”.

Op Marktplaats.nl staan ook vaak telefoonnummers bij de advertenties. Dan heeft bijvoorbeeld Henk uit Spaarnwoude een Mercedes 420 SEC, bj 1990, met wel 279 PK in de aanbieding, voor het lieve sommetje van 12.000 Euro. Ik bel Henk uit Spaarnwoude met een heel onsamenhangend gesprek. Zeg dat ik dan altijd al zo’n bak heb willen rijden en of hij die Mercedes misschien wil ruilen tegen 2 konijnen van 6.000 Euro per stuk. Dat wil Henk uiteraard niet. Ik maak dan wel een afspraak die dag nog te komen kijken. Ik moet uiteraard wel met eigen ogen zien of de Mercedes wel echt 279 PK telt, mochten het er maar 278 zijn dan sla ik je vinexwoninkie kort en klein, Henkie. Maar als het echt 279 PK’s zijn dan zou ik die Mercedes dolgraag meenemen en m’n 2 konijnen, genaamd van Gend en Loos graag achterlaten. Deal Henk? Henk denkt dan met een volslagen dorpsidoot van doen te hebben en doet zijn best zo snel een einde aan het gesprek te maken.

Wat ook een leuk gesprek oplevert is mensen bellen vlak voor een belangrijke voetbalwedstrijd. Het liefst de klassieker Nederland-Duitsland gedurende een EK of een WK. Mensen zitten dan vaak, groepsgewijs onder het genot va een alcoholische versnapering te kijken. Ik bel dan uit naam van de kabelmaatschappij en zeg dat over een half uur de kabel er even voor enkele uren af moet in verband met brand in een transformatorhuisje. Complete scheldkannonades leveren zoiets op. Met name de ziekte waar het Koningin Wilhelminafonds voor collecteert krijg je dan steevast te horen.

Of als Feyenoord verloren heeft naar willekeurige 010 nummers bellen en met een onvervalst Amsterdams accent zeggen dat je teletekst kapot is en of ze misschien weten wat Feyenoord zojuist gedaan heeft.

Iemand bellen dat je sinds een week of vijf steeds post voor hun bestemd ontvangt en dan voornamelijk post van bankinstanties en je uit nieuwsgierigheid weleens zo’n brief openmaakt. Dat er gisteren toevallig nog bankpasjes en een pincode binnenkwamen. Vertel er dan wel even bij dat het pasje werkt en dat je vanmorgen even 250 Euro hebt gepint om de pincode te testen. De ervaring leert dat ze dat niet als prettig ervaren en ze eissen die pas dan ook ONMIDDELLIJK terug. Op zo’n moment moet je dan zeggen dat ze even een toontje lager moeten zingen, omdat z nu wel erg onredelijk zijn, want anders ga je met hun pasje nog even een paar dagen shoppen.

Ik heb me ook weleens uitgegeven voor een lid van de Rijks Voorlichtingsdienst. Ik moet daar even bij vertellen dat een vriend van me een tafeltje wilde reserveren in een Amsterdams etablissement. Dat kon niet, want ze zaten vol die dag. Tien minuten later belde ik. Of er nog een tafeltje voor 4 personen vrij was voor Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Willem- Alexander en Prinses Maxima en hun gasten. Dat was geen probleem. Natuurlijk was er een plaats vrij. Hierop antwoordde ik “Die komen niet, dus geef mij die tafel maar”. De beste man lachte als een boer met kiespijn, maar vond het zo ludiek dat ik toch die tafel kreeg.

Bron: Klaas Veerman ©

Pin It

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *